Celem badań jest opracowanie techniki sztucznego unasieniania strusia afrykańskiego, głównie jako metody wspomagającej krycie naturalne. Opanowanie tej techniki pozwoli osiągnąć ekonomicznie opłacalne zwiększenie wskaźnika zapłodnienia i stanowić może przełom w hodowli strusi w obszarze reprodukcji; w porównaniu np. z kurami wskaźnik zapłodnienia strusi jest obecnie niski i wynosi 60-65%.

Wprowadzenie sztucznego unasieniania do praktyki hodowlanej pozwoli również zmniejszyć liczbę potrzebnych samców, umożliwiając tym samym wybór dobrych reproduktorów. Wpłynie to nie tylko na ograniczenie kosztów produkcji, ale odegra istotną rolę w genetycznym doskonaleniu strusi, umożliwiając intensywniejszą selekcję
i przyspieszając postęp hodowlany. Nadto, sztuczne unasienianie zwiększy szanse oceny zdolności rozpłodowej samców na podstawie cech nasienia i poprawi dokładność oceny ich wartości hodowlanej na podstawie uzyskanego potomstwa.